Vloeibaar brood

Door Amanoo op vrijdag 18 juli 2014 08:28 - Reacties (32)
Categorie: -, Views: 5.969

Bier is toch wel een populaire drank in de Benelux en Duitsland. In Nederland (of in ieder geval in het Grolsch gebied waar ik woon) is het toch vooral pils dat wordt gedronken. Nu het vakantie is vind ik het tijd om de horizon wat meer te verkennen, en mezelf en vooral mijn smaak beter te leren kennen. Zelf ben ik nooit een liefhebber geweest van pils. Het mist eigenlijk veel complexiteit die bijvoorbeeld abdijbieren wel kennen. Als ik een pilsje moet drinken kan ik een Hertog Jan of een Corona met wat citroen erin wel binnenhouden, mits ijskoud. Maar dat is gewoon een soort limonade, en het verhoudt zich nog steeds tot echt bier zoals magnetronmaaltijden zich verhouden tot versgekookt voedsel. Van andere pils moet ik al helemaal niets hebben.

Ik weet al enige tijd dat ik best wel raad weet met een La Trappe Quadrupel. Een Chimay Blauw wil ook zeker wel, maar van de trappisten die ik heb geprobeerd vind ik Westmalle weer minder. Maar er zijn zoveel soorten. Ik moet het toch meer zoeken in de bovengistende bieren, ook wel bekend als ales, in tegenstelling tot lagers, waar pils en doorgaans bock deel van uitmaken. Maar dan heb je nog zoveel soorten. Stouts, de hieraan gerelateerde porters, met hun zeer geroosterde tot gebrande mout, de diverse Belgische abdijbieren, die ook weer divers zijn (amberkleurige tripels, blonde tripels, dubels...), de zure lambieken (een naam die menig Suske en Wiske lezer zal herkennen), en wat heb je allemaal toch meer.

Helaas ben ik niet ruim genoeg bij kas om een hele bierkelder in een vakantie leeg te drinken, als student zijnde, dus ik kan van sommige typen bier maar enkele soorten proberen en van velen helemaal geen. Ik heb wel al ontdekt dat ik waarschijnlijk geen liefhebber ben van kriekenlambiek. Ik heb een Oude Boon geprobeerd, maar de zure en bijna wijnachtige smaak was voor mij niet weggelegd. Ik heb nog een stout geprobeerd, maar ben vergeten welke het was. Het is ook al enige tijd geleden, ondertussen. Hij was op zich lekker, maar ik was er niet echt overtuigd van. Beter dan mijn ervaring met Guinness, echter. Ik heb het idee dat ik wat van de zoetiger bieren houd, en de stouts die ik tot nu toe heb geproefd leken daar niet echt onder te vallen. Ik meen dat stout over het algemeen ook wel bekend staan om een koffie achtige smaak. Aangezien ik geen koffieliefhebber ben zal het ook niet snel mijn ding zijn. Jammer, want stouts zijn geen bier, maar Bier. Weinig dingen schreeuwen bier en mannelijkheid uit als een stevig glas pikzwarte goedheid dat dient om haar op je borst te planten. Als er een bier is met stijl, dan is dat absoluut zeker de stout. Misschien moet ik eens een zogeheten milk stout proberen. Wie weet is dat een best of both worlds. Dit is een stout dat lactose bevat, wat het bier onder andere wat zoeter maakt.

Verder heb ik me nog wat verdiept in de tripels en dergelijke abdijbieren. Leffe bleek dat ie mijn ding te zijn, maar ik had het idee dat het wat... generiek was? In ieder geval was ik hier zo onder de indruk. Ik heb nog wel enkele nieuwe favorieten ontdekt. Gulden Draak is bijvoorbeeld toch een blijvertje. Ik heb nu meerdere keren toch een glas ervan leeggedronken, en het blijft gewoon goed spul. Hun Quadrupel kan ik minder aanraden. Op zich ook wel lekker, een eigen karakter met een geur die doet denken aan kersen, maar de gewone witte fles die in onze AH te vinden is, is eigenlijk gewoon beter. Ook heb ik een Westvleteren 12 in handen gekregen. Het had een smaak waarin ik ook iets van de La Trappe Quadrupel in kon herkennen. Het grote verschil was dat de smaken in de Westvleteren 12 veel meer in balans waren. Het is daardoor nog eens stukken lekker dan die Quadrupel waar ik al goed raad mee weet. Ook een nieuwe favoriet dus, maar helaas een erg zeldzame.

Verder nog her en der wat lichters geprobeerd. Een Erdinger bijvoorbeeld, of een bijzonder genaamde klotenbier (of was het klootenbier, weet niet meer zeker). Dat zijn de bieren die geler van kleur zijn. Zo is Erdinger een wit bier en om eerlijk te zijn weet ik niet meer zeker wat die kloot was. Op zich smaken ze wel, maar ik kan er niet echt onder de indruk zijn. Ook het blond bier La Chouffe was niet een bier dat in mijn favorietenlijstje komt, terwijl dat wel het geval id voor mijn vader, die dit bier zeker wel weet te waarderen. Er zijn nog zeer veel soorten die ik moet proberen. Nog nooit heb ik een porter gehad, en een IPA of een saison ook niet. En eigenlijk zou je van elk type meerdere soorten moeten proeven, aangezien elke brouwer het weer op zijn eigen manier doet, net een eigen filosofie en eigen smaak.

Het is wel grappig hoeveel verschillen er tussen verschillende bieren zijn. Niet simpelweg het uiterlijk, sommigen hebben compleet andere geuren en elk bier smaakt echt anders, en dat verschil is best groot. Bier is zeker niet gewoon maar bier. Ik kan het er ook niet mee eens zijn dat bier een verworven of aangeleerde smaak is. Vaak hoor je de uitdrukking "bier moet je leren drinken", maar ik vind veel meer dat je moet leren welk bier je wil drinken. Als je enkel pils hebt gehad in je leven kan je eigenlijk niet zeggen dat je bier niet lekker vindt. De kans dat je een ander bier wel lekker vindt is erg groot. De kunst is niet om te leren drinken, maar om te vinden welk bier het is waar je van kan genieten. Mijn top 4 bieren tot nu toe zijn toch wel Westvleteren 12, Gulden Draak, La Trappe Quadrupel en Chimay Blauw, maar ik sta nog zeker open voor nieuwe soorten en nieuwe smaken. Wie weet dat ik me ook maar ga verdiepen in het onderwerp aan de hand van het boek The world guide to beer: The brewing styles, the brands, the countries door Michael Jackson (niet de zanger, maar een veel oudere Britse kenner).